Jaka porządna wentylacja?

Wyznacznikiem typu wentylacji jest sposób nawiewu i wyciągu.  Rozróżnia się trzy podstawowe rodzaje instalacji wentylacyjnych: grawitacyjną, mechaniczną oraz hybrydową.
Grawitacyjna jest najprostsza, natomiast przewody wentylacyjne są możliwie najkrótsze. W wentylacji mechanicznej mamy wentylatory lub centralę wentylacyjną a także sieć przewodów wentylacyjnych. Wentylacja hybrydowa jako system mieszany. Składa się z dwóch poprzednich typów, zastosowany wentylator zwiększa skuteczność wentylacji grawitacyjnej.
Ile potrzebujemy świeżego powietrza
Na podstawie pojemności pomieszczenia, wiadomo jaką ilość powietrza powietrza trzeba będzie wymienić, by utrzymać jego dobrą jakość. Liczba osób które mogą przebywać w danym pomieszczeniu również znacząco wpływa na liczbę wymian powietrza.
Jeśli nawiewane powietrze jest niedostatecznie ciepłe, to instalacja wentylacyjna ma za zadanie podnieść jego temperaturę, jeśli zbyt ciepłe to schłodzić.
Wentylacja, podobnie jak i ogrzewanie, stanowią niezwykle ważny element budynku, jaki w przyszłości przenosi się na wygoda i zużycie energii.

Grzejnik łazienkowy – zabawa formą

Stawiając dom czy remontując własne m bardzo dużą uwagę kładziemy na jego wygląd.To samo tyczy się instalacji ogrzewania. Gdy modernizujemy układ grzewczy, zwykle nie mamy dostępu do tego rodzaju obliczeń. Wówczas moc wymienianych grzejników określa się szacunkowo.
Liczba rur, ich wielkość oraz odległość pomiędzy nimi bywają różne. Jest to uzależnione po prostu od modelu grzejnika.
Występują w czterech zasadniczych typach:
- grzejniki elektryczne
- grzejniki wodne – podłącza się je do centralnego ogrzewania. Mają dużą moc grzewczą i mogą zastępować tradycyjne kaloryfery. Jednak nie działają poza sezonem grzewczym.
- grzejniki wodno-elektryczne
- suszarki elektryczne
Dla łazienki o powierzchni 6 m2 należy dobrać grzejnik o mocy nie mniejszej niż 600 W
A jednocześnie w dobrze zaizolowanym cieplnie budynku taki grzejnik podłogowy jest w stanie zapewnić utrzymanie optymalnej temperatury w pomieszczeniach przy temperaturze podłogi 22-24°C. To dzięki temu, że jego powierzchnia jest wielokrotnie większa niż tradycyjnych grzejników ściennych. Zbyt ciepła podłoga może świadczyć o tym, że ogrzewanie podłogowe zostało albo źle zaprojektowane i wykonane, albo niewłaściwie wyregulowane. To zatem, co powinien zrobić instalator , to próbować wyregulować wydajność grzejnika przez:
- poprawienie ustawienia zestawu mieszającego,
- korektę ustawienia wielkości przepływu w pętlach grzejnych.
To właśnie grzejniki łazienkowe w dużej mierze przesądzają o designie wspomnianego pomieszczenia, nadając mu odpowiedniego, harmonijnego z naszymi upodobaniami, stylu. Dostawcy prześcigają się w różnego rodzaju pionierskich rozstrzygnięciach technologicznych, dzięki czemu łatwo jest nabyć grzejnik odpowiadający naszym indywidualnym potrzebom estetycznym.
Łazienka musi być wyjątkowo dobrze ogrzana. W takich sytuacjach często stosuje się dwie drabinki lub jeden grzejnik łazienkowy w połączeniu z ogrzewaniem podłogowym lub grzejnikiem płytowym. Ma to jednak swoje ograniczenia, których można uniknąć, stosując dwuwarstwowe grzejniki drabinkowe.
Niestety nierzadko bywa tak, że nasz efektownie wyglądający dekoracyjny kaloryfer łazienkowy jest po prostu niepraktyczny.
Łazienki usytuowane na poddaszu lub przy ścianach zewnętrznych budynku charakteryzują się zwykle zwiększonym zapotrzebowaniem na energię grzewczą, którego może nie zapewnić moc grzejnika drabinkowego, jednowarstwowego. Polecanym rozwiązaniem w takiej sytuacji będzie właśnie dwuwarstwowy grzejnik łazienkowy. W takim wykonaniu grzejnik może zostać zamontowany w dowolnym miejscu łazienki, bez zajmowania powierzchni ścian.
Jeżeli centralne ogrzewanie ma być nowoczesne i skuteczne, wymiana źródła ciepła to dopiero początek. Najkorzystniejsze – ze względu na ilość ciepła przekazywanego do pomieszczenia przez promieniowanie – są grzejniki jednopłytowe.
Grzejnik dwupłytowy o tej samej mocy co jednopłytowy oddaje mniej ciepła, ponieważ jego część, zamiast trafiać do pomieszczenia, jest odbijana przez pierwszą płytę.
Grzejniki jednopłytowe mają niewielką grubość (około 6 cm), dzięki czemu przymocowane do ściany odstają od niej zaledwie około 9 cm. Każda z płyt grzejnika może mieć dodatkowo żebra zwiększające powierzchnię wymiany ciepła.
W instalacja c.o. w domach jednorodzinnych zwykle instaluje się grzejniki jedno- lub dwupłytowe. Jeśli kaloryfery mają nadal współpracować z kotłem na paliwo stałe, można je zostawić. Mają dużą pojemność wodną i bezwładność cieplną – cechy bardzo przydatne w takich instalacjach. Problemem wciąż są jednak wysokie koszty eksploatacji. Niektóre ogrzewacze elektryczne oddają ciepło głównie przez konwekcję, a inne – przez promieniowanie. Ale bez względu na rodzaj grzejniki elektryczne rozgrzewają się szybciej niż wodna instalacja c.o. Oczywiście na ogrzanie całego wnętrza trzeba poczekać trochę dłużej.

Czy warto zainwestować w wymiennik entalpiczny?

Jeżeli doprowadzimy świeże powietrze do domu, po podgrzaniu zawsze ulegnie ono osuszeniu. Jego wilgotność względna spadnie, gdyż w temperaturze pokojowej w m3 powietrza może się zmieścić dużo więcej wody niż w temperaturze np. -10 st. C. Tak więc zimne wilgotne powietrze po podgrzaniu staje się suche i w tym zjawisku fizycznym tkwi cały problem! Możemy dowilżać powietrze za pomocą nawilżaczy, najlepiej umieszczonych w poszczególnych pomieszczeniach. Jest też możliwość spowodowania, by normalnie wkraplająca się w wymienniku ciepła woda powracała z powrotem do domu wraz z powietrzem nawiewanym. W zależności od rozwiązania materiał ten może być rodzajem specjalnie spreparowanej celulozy nasączonej solami. Przez przegrodę wymiennika przedostaje się wyłącznie para wodna, a więc zachowuje on swoją istotną zaletę – całkowite rozdzielenie strumieni powietrza wywiewanego i nawiewanego. Sole zawarte w materiale przegrody zapewniają czystość biologiczną wymiennika. Jest to oczywiście sprawność liczona podobnie jak dla kotłów kondensacyjnych (z uwzględnieniem energii zawartej w parze wodnej). Pewną wadą jest brak możliwości umycia wymiennika, może być on wyłącznie odkurzany. Należy się również liczyć z tym, że z czasem będzie należało go wymienić na nowy. Wymiennik entalpiczny jest naszym zdaniem lepszym rozwiązaniem pod względem oszczędności energii od tradycyjnego rekuperatora współpracującego z nawilżaczem. Chcemy bliżej przyjrzeć się mocno reklamowanemu wymiennikowi o tajemniczej nazwie entalpiczny, lansowanemu prawie jako technologia kosmiczna. W przypadku powietrza entalpia dotyczy zmiany stanu skupienia wilgoci zawartej w tym powietrzu. Oznacza to, że o każdym rekuperatorze możemy powiedzieć, że to rekuperator entalpiczny. A z czego zbudowany jest reklamowany wymiennik.
Wymiennik \”robi się wilgotny\”. Powietrze wprowadzane zimą do pomieszczenia jest suche i częściowo przejmie część wilgoci z wymiennika solnego. Ale tylko w stopniu minimalnym bowiem wykroplona wilgoć znajduje się w strefie powietrza świeżego jeszcze zimnego o wysokiej wilgotności względnej – a więc praktycznie w niewielkim stopniu dodatkowo dowilżanym. Sterowanie tak pozyskiwaną wilgocią jest ograniczone. Jak widać z opisu reklama nijak nie przystaje do rzeczywistości, a w szczególności do ceny, którą za taki wymiennik należy zapłacić. System wentylacji z rekuperacją to najlepszy sposób na podniesienie efektywności energetycznej budynku. Zastosowanie innowacyjnych rozwiązań konstrukcyjnych oraz materiałowych pozwoliło stworzyć urządzenie spełniające najwyższe kryteria wydajności i higieny. Aktualnym wyzwaniem dla projektantów instalacji wentylacyjnych jest stworzenie takiego klimatu w budynku, który będzie zdrowy dla domowników. Tradycyjne wymienniki krzyżowe czy przeciwprądowe mogą przenosić zapachy i bakterie, gdyż ich zasada działania opiera się na przekazywaniu ciepła z cząsteczek wilgoci skraplającej się na powierzchni urządzenia. Dzięki innowacyjnej metodzie działania wymiennik entalpiczny nie tylko odzyskuje ze zużytego powietrza ciepło, lecz także zawartą w nim wilgoć, co pozwala uniknąć problemu niskiej wilgotności powietrza.
Sprawność termiczna (oparta na mierzonej temperaturze) wynosi ok. 86%, jednak w trakcie wymiany przekazywana jest także dodatkowa energia zawarta w cząsteczkach wody. Niezawodnym systemem wentylacji w domu jednorodzinnym, jest wentylacja nawiewno-wywiewna z odzyskiem ciepła. Podczas wyboru centrali wentylacyjnej, ważne jest, aby dopasować urządzenie do potrzeb mieszkalnych i upewnić się o możliwości regulacji.
20-50% zużycia energii w domu przypada na wentylację. Miejsca, które nadają się na instalację to np. pomieszczenie techniczne, ogrzany magazyn, pralnia. Również w ramach dodatkowego ogrzewania może zaistnieć potrzeba podłączenia wody.
Tłumienie dźwięków może być regulowane w niektórych typach urządzeń za pomocą jednostki tłumiącej wbudowanej w urządzenie. Innymi słowy powietrze potrzebuje trasy obiegu. Stąd nie może być progów pod drzwiami, które uszczelniają nie przepuszczając w ten sposób powietrza, ewentualnie trzeba zastosować w drzwiach lub ścianach otwory wentylacyjne. Centrala wentylacyjna to serce systemu wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej z odzyskiem ciepła. Znajduje się w niej rekuperator (wymiennik ciepła), wentylatory nawiewny i wyciągowy oraz filtry powietrza. Centrale te cechuje prosta i lekka konstrukcja, zastosowanie silników prądu stałego oraz ruchomy zespół wlotowy. Napędy i sterowanie mocowane są do wspólnej podstawy. Nowoczesny moduł sterujący umożliwia podłączenia central do instalacji „inteligentnego domu”. Sterownik niemal wszystkie funkcje realizuje automatycznie.Wybór centrali wentylacyjnej, odpowiednio dostosowanej do indywidualnych potrzeb użytkownika, to kluczowy kwestia przy planowaniu montażu profesjonalnej instalacji wentylacyjnej. Wraz z jej wydajnością rosną jednak koszty eksploatacji. Rekuperacja to układ odzysku ciepła, znajdujący się w centrali wentylacyjnej. O wydajności centrali z funkcją rekuperacji decyduje rodzaj wbudowanego w nią wymiennika ciepła.
Różnica temperatur strumieni powietrza sprzyja jednak powstaniu wilgoci, która skrapla się na ściankach wymiennika. Aby ją usunąć, wymagany jest montaż przewodów odprowadzających wilgoć. Wadą tego wymiennika są jednak jego duże gabaryty, z co za tym idzie większe koszty eksploatacji i utrudnione czyszczenie urządzenia. Centrala rekuperacyjna może zarówno chłodzić, jak i podgrzewać powietrze
w pomieszczeniu. Nagrzewnica wodna, chociaż tańsza w użyciu, wymaga podłączenia przewodów doprowadzających ciepłą wodę o odpowiednich parametrach. Wiąże się to również z dodatkowymi kosztami, związanymi z zainstalowaniem pompy obiegowej, zaworów regulacyjnych i automatyki.
Im więcej ciepła zostanie w domu tym więcej odzyskamy w centrali rekuperacyjnej.

Witaj, świecie!

Wentylacja – jaka?

Wentylacja – jak wiadomo to nic innego, jak wymiana powietrza w pomieszczeniu na świeże, z odpowiednią ilością tlenu. Wymiana powietrza służy również oczyszczeniu go z różnych szkodliwych substancji.

Można wyróżnić dwa rodzaje wentylacji – naturalną i mechaniczną. Z wentylacją wiąże się klimatyzacja, polegająca na ustaleniu w danym pomieszczeniu odpowiedniej temperatury.

Czym różni się wentylacja mechaniczna od naturalnej?

Wentylacja mechaniczna nie jest zależna od warunków atmosferycznych, jest zależna jedynie od urządzeń jakie zastały zainstalowane. Natomiast naturalna jest ściśle zależna od panujących warunków, różnicy temperatury wewnątrz i na zewnątrz, prędkości wiatru. Najprostszym sposobem odświeżania powietrza jest po prostu otwieranie okien lub drzwi. Jednak nie jest to bardzo wydajny sposób, przynosi tylko czasowe rezultaty. W celu wentylowania pomieszczeń wykorzystywane są również rozliczne nieszczelności w oknach i drzwiach. Wentylacja grawitacyjna również wchodzi w skład wentylacji naturalnej, tutaj ruch powietrza odbywa się na zasadzie przemieszczania się mas powietrza z miejsca o większej gęstości w miejsca o mniejszej gęstości.

W przypadku wentylacji mechanicznej największe znaczenie ma wentylator, dzięki któremu powietrze jest zmuszane do przepływu. W ten sposób wentylowane może być cały budynek lub tylko jego część, na przykład wybrane pomieszczenie. Sposób mechaniczny może być nawiewny – wtedy wentylator powoduje przypływ powietrza do pomieszczenia, wywiewny – wtedy wentylator jest odpowiedzialny za wyciąg powietrza z pomieszczenia, a reszta wentylacji odbywa się w sposób naturalny. Szczególnym przypadkiem jest przypadek, gdy wentylator jest odpowiedzialny i za nawiew i wyciąg powietrza.

Wentylacja mechaniczna jest powszechniejsza w budynkach mających zastosowanie publiczne, natomiast grawitacyjna jest znacznie częściej spotykana w budynkach mieszkalnych.