Odporność ogniowa

Odporność ogniowa
Przeciwpożarowe klapy montowane są w punkach przejść przewodów wentylacyjnych a także klimatyzacyjnych przez przegrody budowlane stanowiące elementy oddzielenia przeciwpożarowego.  W przypadku braku zagrożenia ze strony pożaru każda klapa jest otwarta – pozostają w pozycji oczekiwania. W momencie wykrycia pożaru klapy, zamykają się w strefie, gdzie pojawił pożar, umożliwiając jej odizolowanie – przechodzą do pozycji bezpieczeństwa oraz ochraniają pozostałe strefy przed rozprzestrzenianiem się ognia i gazów przez system przewodów wentylacyjnych. Jednocześnie zostaje zachowana możliwość odpowiedniej pracy instalacji wentylacyjnych i klimatyzacyjnych w pozostałych strefach pożarowych.
Odporność ogniowa urządzeń przeciwpożarowych.

W Polsce dostępne są aktualnie klapy przeciwpożarowe, których odporność ogniowa badana była dwoma różnymi metodami. Pierwszą z nich jest metoda, używana w Laboratorium Badań Ogniowych ITB do połowy 1999 roku, która przeprowadzana była w tak zwanych „warunkach statycznych”. Jako umowne warunki statyczne przyjmowano, że po stronie ogrzewanej elementu – w piecu badawczym, panowało pod stropem nadciśnienie wynoszące 20 ± 3 Pa, a po stronie nieogrzewanej warunki atmosferyczne. W badaniu tym oceniane były dwa podstawowe kryteria:

•    E – szczelność ogniowa, czyli czas, wyrażony w pełnych minutach, w ciągu którego klapa zachowuje swoją funkcję oddzielającą bez:
-    pojawienia się na powierzchni klapy lub w przegrodzie mocującej wokół klapy płomieni utrzymujących się dłużej niż 10 s,
-    powstania na powierzchni klapy lub w przegrodzie mocującej wokół klapy szczelin, które pozwolą na wsunięcie do pieca szczelinomierza o szerokości 25 mm, albo które pozwolą na
wsunięcie do pieca szczelinomierza o szerokości 6 mm i przesunięcie go wzdłuż szczeliny o 150 mm, zapalenia próbnika z waty bawełnianej, przystawionego przez 30 s do dowolnego miejsca nie nagrzewanej powierzchni badanego elementu.

•    I – izolacyjność ogniowa, tj. czas, wyrażony w pełnych minutach, przez który klapa zachowuje swoją funkcję oddzielającą, bez wywołania na powierzchni klapy po stronie nie nagrzewanej temperatury, która:
-    podnosi średnią temperaturę o więcej niż 140°C powyżej temperatury początkowej, lub w dowolnym miejscu przyrasta o więcej niż 180°C powyżej temperatury początkowej.

Badaniom odporności przeciwpożarowych klap odcinających poddawane były dwa elementy próbne: o największym i najmniejszym przekroju z danej rodziny.  Sposób umieszczenia elementów próbnych powinien być taki jak w warunkach rzeczywistych. Od lipca 1999 w Laboratorium Badań Ogniowych ITB wprowadzona została nowa metoda badania odpornościogniowej przeciwpożarowych klap, metoda ta została oparta na normie PN-EN 1366-2: 2001, którą umownie można nazwać badaniem w „warunkach dynamicznych”. W metodzie tej ocena poszczególnych kryteriów odporności ogniowej przebiega przy utrzymywanej stałej różnicy ciśnień na poziomie 300 Pa. Badanie to jest poprzedzone badaniem w temperaturze otoczenia, polegającym na przeprowadzeniu 50 cykli otwarcia i zamknięcia klapy. Przy badaniu wykorzystuje się ten sam układ napędowy, który w czasie badania ogniowego uruchamiany jest za pomocą wyzwalacza termicznego. Po badaniu sprawdza się, czy klapa jest nadal blokowana w pozycji zamkniętej, i czy nie wykazuje żadnych mechanicznych uszkodzeń, które miałyby wpływ na jej działanie. Jeśli test mechaniczny wypał pozytywnie, klapa zostaje poddana próbie ogniowej. Badaniu ogniowemu poddaje się klapę o największych wymiarach w danym typoszeregu. Pierwsze 2 minuty od początku badania ogniowego decydują o sensowności dalszego kontynuowania badania. Przegroda odcinająca badanej klapy, poprzez którą przepływa powietrze z ustaloną przed rozpoczęciem badania prędkością 0,15 ± 0,02 m/s, powinna zamknąć się w wyniku zadziałania wyzwalacza termicznego w czasie nie dłuższym niż 120 s. Po zamknięciu klapy następuje, za pomocą regulacji prędkości obrotowej wentylatora, ustalenie w przewodzie przyłączeniowym podciśnienia w stosunku do wnętrza pieca na poziomie 300 ± 15 Pa, które powinno być utrzymywane do końca badania ogniowego.

Podczas badania ogniowego w warunkach dynamicznych ocenie podlegają następujące kryteria odporności ogniowej klapy:
• E – szczelność ogniowa, tj. czas, wyrażony w pełnych minutach, przez który klapa zachowuje swoją funkcję oddzielającą bez:
-    pojawienia się na powierzchni klapy lub w przegrodzie mocującej wokół klapy płomieni utrzymujących się dłużej niż 10 s,
-    powstania na powierzchni klapy lub w przegrodzie mocującej wokół klapy szczelin, które pozwolą na wsunięcie do pieca szczelinomierza o szerokości 25 mm, albo które pozwolą na wsunięcie do pieca szczelinomierza o szerokości 6 mm i przesunięcie go wzdłuż szczeliny o 150 mm,
-    zapalenia próbnika z waty bawełnianej, przystawionego przez 30 s do dowolnego miejsca nie nagrzewanej powierzchni badanego elementu, oraz
-    przekroczenia przez natężenie przepływu przez nieszczelności klapy, mierzone za pomocą kryzy pomiarowej, wartości 360 m3/hm2 (odniesione do 20°C).
•    I — izolacyjność ogniowa, tj. czas, wyrażony w pełnych minutach, przez który klapa zachowuje swoją funkcję oddzielającą, bez wywołania na powierzchni klapy po stronie nie nagrzewanej temperatury, która:
-    podnosi średnią temperaturę o więcej niż 140°C powyżej początkowej średniej temperatury,
-    lub w dowolnym miejscu przyrasta o więcej niż 180°C powyżej początkowej średniej temperatury.
•    S – dymoszczelność, tj. czas, wyrażony w pełnych minutach, przez który klapa zachowuje swoją funkcję oddzielającą bez:
przekroczenia przez natężenie przepływu przez nieszczelności klapy, mierzone za pomocą kryzy pomiarowej, wartości 200 m7hm: (odniesione do 20°C), przy czym warunek ten
musi zostać potwierdzony w temperaturze otoczenia przed rozpoczęciem badania ogniowego. Powyższy warunek stosuje się do wartości mierzonych po upływie 5 min badania
a zatem nie są brane pod uwagę wartości natężenia przepływu zmierzone od momentu zamknięcia klapy do zakończenia 5-tej minuty badania ogniowego.

Różnica ciśnienia przed i za zamkniętą klapą w czasie badania ogniowego oraz pomiar wielkości nieszczelności i określenie jej granicznej dopuszczalnej wielkości, pozwalają w warunkach rzeczywistych na dopuszczenie, by na wypadek pożaru, po zamknięciu klap w strefie objętej pożarem, instalacja wentylacji i klimatyzacji pracowała w pozostałej części obiektu niezmiennie.
Przeciwpożarowe klapy odcinające, mimo rozwijającego się pożaru w odciętej strefie pożarowej, chronią pozostałe strefy przed przedostaniem się przez system przewodów wentylacyjnych ognia
i gazów. Ta podstawowa różnica między klapami o odporności ogniowej potwierdzonej w „warunkach dynamicznych” a klapami o odporności ogniowej potwierdzonej w „warunkach statycznych”, determinuje możliwość stosowania poszczególnych klap w obiektach o określonych scenariuszach rozwoju zdarzeń w czasie pożaru.

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.